Putangina…ndi ko na kaya…yung feeling ng umisip ng umisip ng umisip ng umisip sa kanya…yung feeling na gusto mong mas maging malapit sa kanya…yung feeling na sa sobrang bait niya ay nahuhulog ka na talaga…yung feeling gusto mo siya lagi makita…Wala talaga akong magawa kundi mag-go with the flow dahil ang layo namin…

Tatlong bagay ang naiisip ko…first, hindi naman tlga kami magkakilala simula’t sapul, bat ba ako magkakagusto sa kanya ng gnito kalalim? kung tutuusin, nang una ko siya makita, crush ko lang siya pero hindi ko akalain na tatagal toh ng ganito…naiinis ako, madali akong na-attach sa kanya dahil lang sa simpleng pag invite nya sakin…second, sinasabi ko sa sarili ko na ang tanga ko dahil ang tamad ko magreply sa text, dapat ay pinaramdam ko na noon na may gusto tlaga ako sa kanya, pero wala, ngaung bihira na kami magkatxt, pano ko pa mapaparamdam tsk tsk!…third, Nung sa GE bihira na kami magkita, lalo na siguro ngaun khit na iisa ang building namin, kung magkaiba naman ang course, lalong hirap na ang chance na magkikita………Ayoko man isipin tong mga bagay na toh, pero kusa na pumapasok (gnito pala talaga kapag nagkakagusto ka, hirap mo na mapigilan)…

“napakahirap magkagusto sa taong ramdam mong hanggang magkaibigan na lang kayo…pero sa kabilang banda umaasa ka pa rin dahil sa mga bagay-bagay na nagagawa nya na ikinatutuwa ng damdamin mo…”